CONFLUENŢE LITERARE

ISSN 2359-7593

CATALOG DE AUTORI

CĂUTARE ARTICOLE

Cautare Articole


ARHIVĂ EDIŢII

RETROSPECTIVA
SĂPTĂMÂNALĂ
DE PROZĂ


Acasa > Literatura > Naratiune >  





Cornelia Păun Heinzel: “Dragoste de Cernăuţi”, partea I, traducere în limba greacă
 
 
 
Distribuie!
 
Distribuie!       Aboneaza-te!
Cornelia Păun Heinzel: “Dragoste de Cernăuţi”  
  
Κορνέλια Παούν Χάϊντσελ: Η αγάπη για το Τσέρνοβιτς  
  
Traducere în limba greacă: traducător Tarcisius Iulian Laurenţiu Movileanu,  
  
Ταρσίζιος Ιουλιανός Λαυρέντιος Μοβιλεάνου şi editor Alexandru Piripitsis, Grecia  
  
 
  
«Μερικές φορές η μοίρα σε μεταφέρει σε τόπους που ποτέ δεν ονειρεύτηκες να γνωρίσεις».  
  
Ο Νικολάε αποφοίτησε «Φιλοσοφία», αλλά ακριβώς στην ολοκλήρωση των σπουδών του, άρχισε η κρίση, μια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση που έπληττε ολόκληρο τον κόσμο, μέσα από την ανεργία, πτωχεύσεις, το χρέος και την κοινωνική αναταραχή. Ο Παγκόσμιος Πόλεμος φτώχυνε πάρα πολύ τον πληθυσμό. Οι απόφοιτοι πανεπιστημίων, η αφρόκρεμα των διανοούμενων ήταν η πιο έντονα επιρεαζμένη. Αλλά η πιο τραγική κατάσταση ήταν με τους πρόσφατους πτυχιούχους των πανεπιστημίων, που έβλεπαν τα όνειρα και τις προσδοκίες τους να γκρεμίζονται. Για μια θέση θυρωρού έπαιρναν μέρος στο διαγωνισμό επιλογής ένας απόφοιτος της «Ιατρικής», ένας της «Λογοτεχνίας», ένας μηχανικός και ένας απόφοιτος της «Νομικής». Αν είχε ακούσει τον πατέρα του, ιερέας στο χωριό, ο Νικολάε θα είχε περισσότερες πιθανότητες. Αλλά όταν πήγε να εγγραφεί στο πανεπιστήμιο, πήρε το φάκελο από τη «Θεολογία», όπου ο πατέρας του τον είχε γράψει και γράφτηκε στη «Φιλοσοφία». Αυτό ήταν το πεδίο που ήθελε να μελετήσει και αυτό ακολούθησε.  
  
...........................................................................................................................................................  
  
Στο δρόμο ο Νικολάε συνάντησε έναν γνωστό.  
  
- Έχουμε ακόμη μια ευκαιρία! Έχω ακούσει ότι κάνουν προσλήψεις στο στρατό. Ας δοκιμάσουμε και έμεις. Δεν έχουμε καλύτερη ευκαιρία! τον είπε ο νεαρός άνδρας.  
  
- Πού πρέπει να πάμε; ρώτησε ο Νικολάε.  
  
- Θα συναντηθούμε αύριο στις δέκα, μπροστά στο Πανεπιστήμιο. Να είσαι προετοιμασμένος! τον είπε ο νεαρός άνδρας.  
  
Ο Νικολάε επέστρεψε γρήγορα στο σπίτι. Ήταν η παραμονή των Θεοφανείων. Άθελά του, θυμήθηκε την παιδική του ηλικία, και άρχισε να ψάλλει εκκλησιαστικά τραγούδια, που είχε ακούσει κατά τη βρεφική ηλικία και του φαινότανε τόσο οικεία. O Νικολάε είχε και μια όμορφη φωνή.  
  
Στην αυλή, η σπιτονοικοκυρά άρχισε να κάνει το σταυρό της με ευλάβεια. Ο Εμίλ, ο ιατρός άρχισε να γελά.  
  
- Τι κάνεις κυρά Ματίλντα και κάνεις το σταυρό σου με τέτοιο πάθος?  
  
- Λοιπόν, είναι Θεοφάνεια και έρχεται ο παπάς! Τι, δεν τον ακούς; είπε η γυναίκα.  
  
- Χα, χα, χα! Γέλασε ο Εμίλ με την ψυχή του. Ο Νίκου είναι, κυρά Ματίλντα, ο Νίκου είναι, ο συγκάτοικός μου! είπε ο Εμίλ.  
  
- Πώς όμως ψέλνει τόσο όμορφα; Τι ωραία φωνή έχει! Είπε η Ματίλντα με θαυμασμό.  
  
- Δεν ξέρεις ότι ο πατέρας του είναι ιερέας; Γι’ αυτό ξέρει όλες τις εκκλησιαστικές ψαλμωδίες τέλεια! εξηγεί ο νεαρός.  
  
- Καλά, γιατί δεν έγινε και αυτός ιερέας; ρώτησε η γυναίκα.  
  
- Δεν ήθελε, δεν ήθελε κυρά Ματίλντα! απάντησε ο νεαρός άνδρας. Ο καθένας έχει την επαγγελματική του κλίση.  
  
Την επόμενη μέρα, δέχτηκαν αμέσως τον Νικολάε στο στρατό, με το αθλητικό και γυμνασμένο κορμί του. Έτσι έλυσε το πρόβλημα με την εργασία. Όχι όπως ο ίδιος επιθυμούσε, αλλά με την κρίση ήταν η μόνη δυνατή λύση για αυτόν. Όσον αφορά τη φιλοσοφία, μπορούσε να συνεχίσει να τη σπουδάζει στον ελεύθερο χρόνο του. Και όταν θα έρθουν πιο ευνοϊκές συνθήκες, θα γίνει καθηγητής, όπως επιθυμούσε. Μέχρι τότε μπορούσε να διαβάζει πολλά βιβλία και να γράφει, έτσι όπως ήταν συνηθισμένος από την περίοδο του σχολείου. Είχε γράψει μια πρωτότυπη μονογραφία του χωριού του, η πρώτη του είδους της, μετά από σοβαρή έρευνα. Ο οικισμός ιδρύθηκε από τους στρατιώτες του Τούντορ Βλαδιμιρέσκου όταν υποχώρησαν μετά την ήττα. Η λογοτεχνία εξακολουθούσε να παραμένει το πάθος του Νικολάε, κυρίως επειδή κατά τη διάρκεια των σπουδών του, είχε μελετήσει μόνος του όλα τα βιβλία και τα μαθήματα του καλύτερου του φίλου, Λίβιου, φοιτητή στη Λογοτεχνία. Ο Νικολάε είχε μελετήσει με πάθος όλες τις μελέτες περί λογοτεχνικής κριτικής και λογοτεχνικής θεωρίας. Πήγαινε ακόμη και στα μαθήματα με τον Λίβιου για να ακούσει τις ειδικές διαλέξεις που τις έκαναν οι καθηγητές πανεπιστημίου.  
  
Η ζωή στο στρατό, δεν ήταν εύκολη για έναν άνθρωπο είχε μάθει να μελετάει. Αλλά ο αθλητικός χαρακτήρας του Νικολάε, έκανε να ξεπεραστούν τα εμπόδια.  
  
Στη μονάδα, οι συνάδελφοι έμαθαν για την ανώτερή του εκπέδευση. Πολλοί τον ζήλευαν. Η φήμη έφτασε και στα αυτιά του διοικητή. Μορφωμένος άνθρωπος, ο Μπερεζοϊάνου, τον κάλεσε επειγόντως.  
  
-Μπράτου, είναι αλήθεια ότι το έχεις με τη "φιλοσοφία" και ξέρεις αρχαία ελληνικά;  
  
- Ναι, κύριε, δήλωσε ο Νικολάε.  
  
- Το απόγευμα, να παρουσιαστείς στο σπίτι μου. Είσαι καλεσμένος για γεύμα! Είναι διαταγή! είπε ο Μπερεζοϊάνου χαμογελώντας.  
  
Ο Μπράτου ήρθε ντροπαλά στο σπίτι του συνταγματάρχη. Μετά το πλούσιο γεύμα, ο συνταγματάρχης τον κάλεσε στο γραφείο του.  
  
- Θέλω να συζητήσουμε για τα νέα βιβλία! του είπε.  
  
- Τι νομίζεις; Ποιο νέο βιβλίο σου φάνηκε ενδιαφέρον;  
  
Και συζήτησαν ολόκληρες ώρες για λογοτεχνία, τέχνη, φιλοσοφία.  
  
- Το απόλαυσα! Αντίο! είπε του Νικολάε ο συνταγματάρχης. Αλλά να θυμάσε! Εδώ είσαι ο κύριος Μπράτου,ο φιλόσοφος, στην μονάδα είσαι ο Μπράτου ο στρατιώτης!  
  
Το καλοκαίρι ο Νικολάε έφτασε με το τάγμα στο Τσέρνοβιτς. Η πόλη είχε μια παράξενη ομορφιά, βρισκόταν σε όμορφους λόφους των Καρπαθίων, στον ποταμό Προύθο. Ήταν γνωστή σαν η «Μικρή Βιέννη», ένα όνομα που το άξιζε πλήρως. Με μια ιστορία και μια συναρπαστική αφήγηση, η γοητευτική πόλη ήταν η πρωτεύουσα της Μπουκοβίνα και αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα αστικά κέντρα της Ρουμανίας. Το Τσέρνοβιτς άνθισε κάτω από τους Αψβούργους και αναπτύχθηκε από μια μικρή επαρχιακή πόλη, σ’ένα πολυσύχναστο κέντρο γεμάτο ζωή και εθνοτική πολυμορφία, λόγω του εμπορίου, των τεχνών, της κουλτούρας και της εκπαίδευσης. Με κοινές παραδόσεις και ιστορία,Τσέχοι και Αυστριακοί αρχιτέκτονες μετάτρεψαν το Τσέρνοβιτς σε μια σύγχρονη πόλη.  
  
O Νικολάε μαγεύτηκε αμέσως από την πόλη, η οποία ήταν ένας μοντέρνος χώρος γεμάτος φυσικές ομορφιές και με ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική, πολλά γλυπτά μνημεία, πράσινα πάρκα και φιλόξενες αγορές. Στο Τσέρνοβιτς συναντούσες όλα τα αρχιτεκτονικά στυλ που υπήρχαν σε προηγούμενους αιώνες στην Ευρώπη. Ως παντοτινός λάτρης της τέχνης και της ομορφιάς, ο Νικολάε αγαπούσε να περπατάει στα στενά δρομάκια της Τσέρνοβιτς, να παρατηρά τα διαφορετικά στυλ από την περίοδο του αυτοκράτορα Ναπολέοντα μέχρι τις κλασικές μπαρόκ μελωδικές γραμμές. Θαύμαζε κτίρια σε στυλ neobrancovenesc - συνέχιση του αυστριακού μοντερνισμού – όπως η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, του οποίου η διακοσμητική σύνθεση είναι σε τέλεια αρμονία με τα στοιχεία της ιταλικής Renessans και με τα ρουμανικά στοιχεία. Κτίρια με νέο-ρουμανικό και brancovenesc στυλ, τα αναγνώρισε αμέσως κατά την ομορφιά και τη διακόσμηση που θυμίζουν τις παραδοσιακές ρουμάνικες στολές, τις περιβολές των αγροτών από το χωριό του ή αλλά και κατά τις ογκώδεις ημικυκλικές κορώνες που ενώνονται.  
  
Το επιβλητικό κτήριο του Δημαρχείου κτίστηκε το 1847 στην Κεντρική Πλατεία του Τσέρνοβιτς, σε στυλ κλασικισμού. Από την πλατεία, κατά το μήκος της οδού Ρομάνα, σε μικρή απόσταση, ο Νικολάοε είδε την ελληνoκαθολική εκκλησία, που χτίστηκε το 1821 σε Αυτοκρατορικό στυλ.  
  
Τα νεώτερα κτίρια ήταν εκείνα που έγιναν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που έληξε, απο γαλλικές εταιρείες σε ArtDecor στυλ.  
  
Ο Νικολάε ήταν ενθουσιασμένος από τα αξιοθέατα του Τσέρνοβιτς, που δεν υπήρχαν πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Μπροστά του περνούσαν πέραν τον εκατόν ελληνορωμαϊκών θεών και θεοτήτων υπό μορφή ανάγλυφων, γλυπών, μωσαϊών κ.α., καθώς και λιοντάρια, πουλιά, φίδια. Διαπιστώνει ότι το παλιό κέντρο του Βουκουρεστίου ήταν απλά μια προσπάθεια της επαρχίας σε σχέση με το αυτοκρατορικό ανάστημα των κτιρίων του Τσέρνοβιτς, που καθρεφτίζουν την εντυπωσιακή ιστορία, πριν ακόμη την περίοδο που κυριαρχούσαν οι Αψβούργων, η πιο σημαντική γι'αυτόν. Ο Νικολάε είχε διαβάσει ότι το πρώτο έγγραφο του οικισμού, ήταν έναν χάρτη που εκδόθηκε από τον Αλεξάντρου τσελ Μπουν.  
  
Το πρώτο κτίριο στο Τσέρνοβιτς που ήθελε να δει Νικολάε ήταν το Πανεπιστήμιο «Κάρολος Α΄ του Τσέρνοβιτς». Το κτίριο ήταν ένα κόσμημα το οποίο χτίστηκε κατά το δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα, σ΄ένα από τα υψηλότερα βουνά της πόλης. Κατά την ίδρυσή του το 1875 ονομαζόταν «Franz Josef» και ήταν ένα φημισμένο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορία. Ο Νικολάε ήξερε από τα βιβλία ότι το Αυστριακό Κοινοβούλιο το 1872 ενέκρινε την ίδρυση του ουγγρικού πανεπιστημίου του Κλουζ, και στις 20 Μαρτίου του 1875 αποφάσισε να ιδρύσει ένα γερμανικό πανεπιστήμιο στην πρωτεύουσα της Μπουκοβίνας. Ο σκοπός της δημιουργίας αυτού του θεσμού της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Τσέρνοβιτς ήταν κυρίως η διάδοση της γλώσσας, του πολιτισμού και της επιστήμης σ’ αυτό το μέρος της γερμανικής αυτοκρατορίας.  
  
Ο Νικολάε σημειώνει ότι κάθε φορά που στρέφει το βλέμμα πίσω, οι δρόμοι του Τσέρνοβιτς αποκαλύπτουν τα πιο αναπάντεχα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Η πρώην Ορθόδοξη Μητροπόλη της Μπουκοβίνας και της Δαλματίας, ξεχώριζε ανάμεσα στα ιστορικά κτίρια του Τσέρνοβιτς με θρησκευτικό χαρακτήρα, όπως η Καθολική Εκκλησία, η Εκκλησία των Ιησουιτών, η Ελληνoκαθολική Εκκλησία, η Προτεσταντική Εκκλησία ή ο ναός και η συναγωγή. Στο Τσέρνοβιτς, μια κοσμοπολίτικη πόλη, ένα μίγμα πολιτισμών και θρησκειών, οι ίδιοι οι κάτοικοι έμαθαν πώς να ζουν ειρηνικά και να σέβονται ο ένας τον άλλο, η ανοχή δεν ήταν απλά μονο μια λέξη. Ρουμάνοι, Εβραίοι, Γερμανοί, Πολωνοί, Ουκρανοί, Αρμένιοι και άλλες μειονότητες ζούσαν μαζί ειρηνικά, σε μια πνευματική ατμόσφαιρα, με διασκέδαση και αναβρασμό. Δεν υπήρχαν προκαταλήψεις των εθνοτήτων ή θρησκευτικό μίσος μεταξύ των κατοίκων της.  
  
Η Μητρόπολη που έμοιαζε σαν κάστρο, με τις πύλες που είχαν τοίχους τριών μέτρων και τα κτίρια της από τούβλα ήταν το αρχιτεκτονικό κόσμημα της πόλης. Το συγκρότημα αποτελείται από τρία κτίρια, μια επίσημη αυλή και ένα πάρκο 5 στρεμμάτων με σπάνια δέντρα, τεχνητούς λόφους, λίμνες με σιντριβάνια, αγάλματα και το σπήλαιο, που περιβάλλεται από ένα ψηλό τοίχο τριών μέτρων. Η μητροπολιτική κατοικία βρισκόταν στο κέντρο μαζί με το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη της Σουτσεάβα. Στα αριστερά ήταν η ιερατική σχολή μαζί με την Συνοδική εκκλησία, ενώ στα δεξιά ένα κτίριο με πύργο, στο οποίο στεγαζόταν μια σχολή αγιογραφίας και μια σχολή για διακόνους, ένα μουσείο, που ήταν και ξενώνας.  
  
Την πρώτη νύχτα, ο Νικολάε πήγε με μερικούς συναδέλφους στο κινηματογράφο. Το κτίριο του κινηματογράφου στοΤσέρνοβιτς χτίστηκε το 1877 σε στυλ της Μαυριτανίας, πριν ήταν η κύρια συναγωγή της πόλης.  
  
Την επόμενη μέρα, ο Νικαλάε βγήκε έξω με τον Μίρτσεα, ένα συνάδελφό του, στο Καφέ Βιέννη:  
  
- Έλα να πάμε και εμείς στο πάρτι! Εδώ τα Σάββατα οργανώνονται πάρτι! πρότεινε ο Μίρτσεα.  
  
Το Σάββατο το βράδυ, στο κτίριο δίπλα από την μονάδα διοργανώνεται μια πολυτελή δεξίωση.  
  
Επιφανείς οικογένειες, έρχονταν με τις κόρες τους, για να βρουν τον διαλεκτό τους, να τις παντρέψουν.  
  
Ο Νικαλάε μπήκε μέσα και εξέτασε το κομψό πλήθος, που ήταν σε συνεχής ανακίνηση. Ξαφνικά, σε μια γωνιά, είδε μια ξανθιά νεαρή, με μπλε-πράσινα μάτια, μικροκαμωμένη και γλυκιά. Ήταν σαν άγγελος, μεταξύ των άλλων γύρω της. Μιλούσε με μια νεαρή γυναίκα, πιο ψηλή και μελαχρινή, αλλά με τα ίδια συναρπαστικά μάτια. Περπάτησε προς το μέρος τους και ζήτησε από τη ξανθιά να χορέψουν βαλς.  
  
- Mου προσφέρετε αυτό το βαλς; Ρώτησε ο Νικολάε, γέρνοντας ευγενικά το κεφάλι του.  
  
- Ich bin Schön, ich bin gebildet, ich bin WUNDERBAR! πετάχτηκε πάνω η μελαχρινή νεαρή επισημαίνοντας με έμφαση τη λέξη «ich». Γιατί θέλεις να χορέψεις μαζί μου;  
  
- Εμένα μου αρέσει η δεσποινίς, είπε αποφασιστικά ο Νικολάε, ενώ κινούσε το χέρι του για να την πιάσει από τα δάχτυλα και να οδηγήσει τη γοητευτική νεαρή στην πίστα.  
  
- Πως σας λένε, δεσποινίς; Είμαι ο Νικολάε, απόφοιτος «φιλοσοφίας» και γιο ιερέα. Τώρα είμαι στο στρατό. Αλλά στο μέλλον θα γίνω καθηγητής, αυτό που πάντα επιθυμούσα.  
  
- Ελίζα, είπε με μια απαλή φωνή.  
  
- Και η νεαρή γυναίκα δίπλα σου; ρώτησε ο Νικολάε από περιέργεια. Γιατί αντίδρασε έτσι;  
  
- Είναι η Χέλγκα, η μεγάλη μου αδελφή. Είναι πολύ όμορφη, όλοι οι άνδρες την φλερτάρουν. Αναμένει να αρέσει σ’ όλους! είπε ψιθυρίζοντας η Ελίζα.  
  
Referinţă Bibliografică:
Cornelia Păun Heinzel: “Dragoste de Cernăuţi”, partea I, traducere în limba greacă / Cornelia Păun : Confluenţe Literare, ISSN 2359-7593, Ediţia nr. 2975, Anul IX, 22 februarie 2019.

Drepturi de Autor: Copyright © 2019 Cornelia Păun : Toate Drepturile Rezervate.
Utilizarea integrală sau parţială a articolului publicat este permisă numai cu acordul autorului.

Abonare la articolele scrise de Cornelia Păun
Like-urile, distribuirile și comentariile tale pe Facebook, Linkedin, Pinterest și Disqus se consideră gesturi prin care susții autorii îndrăgiți și promovezi creațiile valoroase din cuprinsul revistei. Îți mulțumim anticipat pentru această importantă contribuție la dezvoltarea publicației. Dacă doreşti să ne semnalezi anumite comentarii, te rugăm să ne scrii pe adresa de e-mail confluente.org@gmail.com.
RECOMANDĂRI EDITORIALE

Publicaţia Confluenţe Literare se bazează pe contribuţia prin postare directă a lucrărilor multor autori talentaţi din toate părţile lumii.

Sistemul de publicare este prin intermediul conturilor de autor, emise ca urmare a unei evaluări în urma trimiterii unui profil de autor împreună cu mai multe materiale de referinţă sau primirii unei recomandări din partea unui autor existent. Este obligatorie prezentarea identității solicitantului, chiar și în cazul publicării sub pseudonim. Conturile inactive pe o durată mai mare de un an vor fi suspendate, dar vor putea fi din nou activate la cerere.

Responsabilitatea asupra conţinutului articolelor aparţine în întregime autorilor, punctele de vedere sau opiniile expuse nefiind sub responsabilitatea administrației publicației. Răspunderea juridică asupra conținutului articolelor, inclusiv copyright-ul, aparține exclusiv autorului.

Sistemul de publicare fiind automat, administrația publicației nu este implicată în promovarea vreunui autor sau a scrierilor acestuia și nici în asumarea răspunderii editoriale sau de conținut. Dacă apar probleme de natură rasială, etnică sau copyright, vă rugăm să ni le semnalaţi pentru remediere prin ștergere la adresa de corespondenţă mai jos menţionată.

Articolele care vor fi contestate justificat prin e-mail vor fi retrase de pe site, mergându-se până la eliminarea completă a autorului care a încălcat principiile de copyright sau de non-discriminare.


E-mail: confluente.org@gmail.com

Fondatori: George Roca și Octavian Lupu

Consultaţi Catalogul autorilor pentru o listă completă a autorilor.


 
DECLARAŢIE DE CONFORMITATE CU GDPR

DECLAR CĂ SUNT DE ACORD!

ABONARE LA EDIŢIA
ZILNICĂ


ABONARE LA EDIŢIA
SĂPTĂMÂNALĂ
DE AUTOR



FLUX ARTICOLE DE AUTOR

RETROSPECTIVA
SĂPTĂMÂNALĂ
DE POEZIE
 
VALIDARE DE PAGINĂ
 
Valid HTML 4.01 Transitional
 
CSS valid!